سرمایه گذاری در سهام

اگر سرمایه یک شرکت به قسمت‌های مساوی تقسیم شود، به هر قسمت‌ آن یک سهم گفته می‌شود که کوچکترین واحد مالکیت شرکت است و دارنده آن به میزان سهامی که در اختیار دارد در مالکیت، سود و زیان شرکت سهیم خواهد بود. قیمت اسمی هر سهم در ایران 1000 ریال است. این ارزش توسط قانون برای سهام تعیین می‌شود و ارتباطی با ارزش بازار و ارزش ذاتی سهم ندارد. سهام یک نوع ورقه بهادار و مشهورترین ابزار سرمایه‌گذاری در بازار بورس است و حق قانونی مالکیت بر دارایی‌ها در یک شرکت محسوب می‌شود. شرکت‌ها برای تأمین مالی پروژه‌ها و توسعه فعالیت‌های خود، می‌توانند سهام خود را به عموم مردم عرضه کنند. زمانی که سهامی خریداری می‌شود، در واقع بخشی از مالکیت آن شرکت به خریدار تعلق می‌گیرد و خریدار به عنوان سهامدار هم در سود شرکت سهیم است و هم از مزایای افزایش قیمت که به دلیل عملکرد خوب شرکت به دست آمده است، بهره‌مند خواهد شد. در پایان سال مالی، هر شرکت در مجمع عمومی عادی مبلغ مشخصی را به عنوان سود نقدی به سهامداران خود اختصاص می دهد. این میزان در واقع درصدی از سود هر سهم است. البته اگر شرکت، زیان ده باشد، سودی بین سهامداران تقسیم نخواهد شد. همچنین دارندگان سهام در مجمع عمومی و مجمع فوق العاده شرکت، به نسبت تعداد سهام خود حق رای دارند و می توانند در تصمیم گیری های مهم مالی شرکت نقش داشته باشند. در این مجامع معمولا کسانی مثل سهامداران درصدی یا عمده (کسانی که مالک بیش از یک درصد سهام شرکت هستند) به واسطه تعداد بیشتر سهامشان، از قدرت بیشتری برخوردار هستند.
خرید سهام یک شرکت در بورس نسبت به خرید سهام یک شرکت غیربورسی مزیت‌هایی دارد. خرید سهام در بورس این امکان را فراهم می کند تا تمام جزئیات اطلاعات مالی شرکت ها را رصد کنیم. در واقع طبق قانون بورس، تمام شرکت های پذیرفته شده در بورس و فرابورس ایران باید این اطلاعات را برای عموم منتشر کنند. از طرف دیگر اگر قصد سرمایه گذاری در یک شرکت غیر بورسی را داشته باشیم، دستیابی به چنین اطلاعاتی بسیار دشوار است.
بنابراین سرمایه گذاری در سهام به معنای خرید سهام و در نهایت کسب بخشی از مالکیت یک شرکت سهامی عام است. دارنده سهام یک شرکت، به همان نسبتی که سهام در اختیار دارد، در مالکیت شرکت یا بنگاه تولیدی شریک است. در بلند‌مدت، ارزش مالکیت با توجه به فعالیت‌های شرکت می‌تواند کم و یا زیاد شود. عملکرد بهتر کسب و کار باعث افزایش ارزش سرمایه ‌گذاری و مالکیت می‌شود و در مقابل عملکرد ضعیف ارزش مالکیت را کاهش می‌دهد.